titel hier invoeren

“alsof iedereen nu nog op een blog zit te wachten”

“misschien kan je het filmen, zoals iedereen het nu doet”

“alle, en gij doet geen online sessies, ofwa?”

alvast een kleine handgreep uit mijn hersenspinsels.

In de eerste weken vlogen de online coaches en sessies rond mijn oren.

                        Ik besliste om zélf geen online sessies te doen, behalve probeersels voor mijn klas.

Daarbovenop had elke zichzelf rechtvaardigende coach een inspirerend filmpje op facebook/linkedin/tiktok/whatever gepost met adviezen over hoe deze crisis aan te pakken en hoe vanuit je kot fit/gezond/creatief/actief (vul zelf verder aan) te blijven.

                       Ik kreeg mijn “dubbel-kin” niet weg en dus ging ik ook geen inspirerende, filmpjes maken, zijdezot.

Ik wilde bloggen, maar voelde dat ik niets kon toevoegen aan de massa berichten en dagboeken die gepost werden. Ik had ook niet de tijd of de vrijheid om echt mijn ding neer te schrijven. Ik voelde me… beperkt. Mijn woorden werden even mee in quarantaine gezet.

Ondertussen moest ik ook een keuze maken voor WonderWijven, over hoe we online communiceren en welke posts we doorlaten en welke niet. Ik koos ervoor om WonderWijven een rustplek te laten zijn, waar we niet overspoeld werden door de social-media hypes van de dag. Dit leidde tot een messenger bericht dat ik een ‘gendarm’ zou zijn en vanuit een totalitair regime regeer over de WonderWijven. Ik las het en parkeerde het bericht in de ‘negeren’ box. Het was natuurlijk al wel in mijn energie gekropen.

Ook de mail ‘ik heb geen ruimte voor uw verhaal’ heeft er stevig ingehakt. Waar er geen ruimte is voor mijn verhaal, is géén ruimte voor mij.

Ik schreef naar Birgit: ‘daar waar je moet vechten voor je plek, zit je niet op je plaats’.

Het werd een dagelijkse dagboekpost waar in alle eenvoud op gereageerd wordt, zoals alleen WonderWijven dat kunnen.

Het werd een dagelijkse e-pero waar we bekken trekken, niks hoeven te zeggen en gewoon zijn.

Ik wil verbinding, echte verbinding.

Op een manier en op momenten dat het ertoe doet.

En dat mag dan over niks gaan, dan betekent dan in essentie wel alles.

Dat betekent kiezen voor léven.

Voor bezieling, verbinding en groei.

Dat is dan allemaal officieel door de Veiligheidsraad verlengd tot 3 mei. Awel ja.

-voor u, dees, Rita-

Schol, Paps.

(titel hier invoeren. ik wist er geen. Ging er ook geen moeite voor doen. Dus werd de titel ‘titel hier invoeren’)