’t is de schuld van mijn hormonen

Sinds kort kan ik dat echt zeggen.

” ’t Is de schuld van mijn hormonen”

want het is potverdorie nog waar ook.

De tintelingen in mijn benen, het geheugenverlies, het niks kunnen onthouden, de paniekaanvallen, de gewichtstoename, de tandproblemen, de moodswings, de verpletterende vermoeidheid en de mist in mijn hoofd. De pijn aan mijn gewrichten, de druk op mijn ogen, het vocht in mijn benen, het haarverlies…. de lijst van klachten is eindeloos.

Ik ben boos en teleurgesteld, want loop al jaren te zeuren dat er iets mis is met mijn hormonen en ondanks diverse onderzoeken kwam er ‘niks significants’ uit en ‘het zat tussen mijn twee oren’ alias onze huisarts die ook de galblaasontsteking als hernia gediagnosticeerd had.

…De paniekaanval op het podium bij An Nelissen (zo zie je maar, het heeft niks met koppig of eigenzinnig te maken, het ging gewoon écht niet) – het vergeten van voornamen – het niet verdragen van licht en teveel prikkels – het ‘scherp’ staan en niet kunnen relativeren. Het om-de-vijf-voet janken voor niks. Het panikeren als er teveel op de agenda staat. De lijstjes die ik moet maken of ik ben het noorden kwijt.

Hashimoto. Onder de patiënten online bijna liefkozend ‘hashis’ genoemd. Soms lijkt het inderdaad op stoned, ja.  

Cortisol pingpongt met insuline en gaat aan de haal met mijn gewicht en vetgehalte. Tussendoor danst oestrogeen de tango en weigert resoluut om de maandelijkse planning in acht te nemen.Het ontbreken van thyroxine geeft me letterlijke en figuurlijk de bibbers enmijn hypofyse vergeet waar mijn hoofd staat.

‘een burn-out, dat kan in uw geval niet anders’ was de oorspronkelijke diagnose. Ik geloofde er geen zak van en ik blijk nu gelijk te hebben. Opgebrand, dat zeker wel, maar dan echt fysiek. ’t zit dus niet tussen mijn oren. ’t zit verdorie in mijn lijf en dit al veel te lang.

Het is eigenlijk zo erg dat het blèten lachen wordt en dat flauwe mopjes om de hoek loeren. Daar moét iets van komen, dat kan niet anders.

Tijd voor genezing dus, op de valreep een nieuwe stap. #bijnaveertig

#sommigedingenzijncadeaukes #tismaarhoegekijkt #jaditiseentipjevandesluier