#stoppesten (2)

Goed. In gevolg van mijn laatste blog wil ik toch even een groot punt maken, geen komma. Mijn woorden zijn nog niet koud, of er komt terug een les op mijn pad. Eentje die ik niet voorzien had.
 
Pestgedrag is ook achter de rug om, denkend dat mensen het nooit te weten komen. Hoongelach aan het gelag. Op neerbuigende toon spreken over iets waar je niets vanaf weet, of waar je niet eens met mij een gesprek over hebt gehad.
 
Ik dacht, ik dacht echt, dat ik gewapend was.
Maar dat ben ik niet.
 
Het raakt me tot ver voorbij mijn tenen, in het diepst van mijn ziel, het breekt mijn hart in duizend stukken dat mensen, van wie ik dacht dat ze dichtbij stonden, WonderWijven “mannenhaters’ noemen en dat het een bende ‘zielige vrouwen’ bijeen zijn. Dit alles onder goedkeurend gemompel en gegiechel van opgroeiende dochters die mee aan datzelfde gelag zitten. 
 
“ge moet maar wat flinker zijn” was het jaren ’80 antwoord van de juffen, de meesters, de directie.
Wel, dat kon ik niet en dat kan ik niet.
Ik wil niet flink zijn.
F u r i e u s.
Dàt wil ik zijn.
 
Maar ik ben stil.
Vanbuiten.
Ge moest u schamen.
Dat dit het voorbeeld is dat je aan je kinderen geeft.
#stoppesten
 
Gerelateerde afbeelding