No pleasing

Het is een basisregel van de WonderWijven: no pleasing. Ook ik moet mezelf daar (regelmatig) op wijzen en vaak loop ik mezelf daarin voorbij.

Zoals vandaag.

Ik hing op na een telefoontje van een vriendin, een telefoontje dat mijn vriendinnenhart brak. Ik voelde me misbegrepen en wilde het fiksen en wrong me in bochten om iets ‘goed’ te maken. Dat lukte niet.

Ik hing op en zuchtte.

“Fonteyn, schatteke, ge gaat toch moeten leren dat ge niet voor iedereen goed kunt doen, zenne” zei hij, mijn baas, met een bedenkelijk gezicht en uitdagende blik in zijn ogen. “Ik ben dat ondertussen afgeleerd, nog niet zo lang, maar toch, ik ben dat afgeleerd en ik moet zeggen dat dat verdomme deugd doet, zo schijt hebben aan wat een ander vindt. Het is uw leven, uw business en gij bepaalt.”

Een filosofisch gesprek over het hoe en waarom van pleasen en waar de grenzen liggen volgde op deze scherpe uitspraak. Het antwoord op de vraag wanneer hij de omslag maakte naar ‘schijt hebben’ kon hij niet zo 1-2-3 benoemen. Hij maakte me ervan bewust dat het niet persé schijt hebben aan is, maar eerder standvastig bij je gevoel of principe blijven, los van wat anderen daarmee doen, want als je dat niet doet, dat het je dan op lange of korte termijn in de staart bijt en dat het dan pas écht zeer doet.

“het leven is te kort om je oren te laten hangen naar de goedkeuring van anderen”

en ook

“vrijheid is  ook anderen de keuze en vrijheid laten en het niet aan uw hart laten komen”

maar ook

“als ze echt in uw hart zitten, zijn ze het waard om zjust niét te pleasen maar het gesprek aan te gaan en de verschillen interessant te vinden”

en dus ook

“een breuk is soms nodig om te voelen wat het je echt waard is, wat zij je waard zijn. Maar ook aan hun kant, zo kunnen zij stilstaan bij wat jij hen waard bent, vergeet dat ook niet”

Die ochtend in een havenbedrijf in Antwerpen.

en ik blijf me maar afvragen waarom ik hier zit #kijktonschuldig

PS: bij dat vriendinneke is het optie 2 geworden. Interessante verschillen en benieuwd naar wie van ons het juist aanvoelt. De toekomst zal het uitwijzen. We zullen er vast binnenkort smakelijk om kunnen lachen.