Vergeven

Er zit al weken een blog in mijn vingers te kriebelen, maar ik krijg ‘m niet gepakt. Misschien moet ik maar ‘gewoon’ beginnen schrijven. De laatste weken komt het ‘peststuk’ weer heel erg naar boven in mijn leven. Verschillende signalen en kleine prikacties in mijn energie, maken me weer heel erg bewust van de pijn en het schrapzetten al die jaren lang. Nu, ik heb daar iets goeds mee gedaan, …

Lees verder

Doseren

Daarstraks kreeg ik de vraag voorgeschoteld: “… en hoe doseer je dat dan allemaal, met uw ziek-zijn en-al”. Na even nadenken was het antwoord heel simpel: Niet. Ik doseer niet. Ik heb dat een tijdlang geprobeerd, doseren en voelen hoe ik mijn energie moest spreiden om zo constant mogelijk te leven en de dingen te kunnen opvangen en toch zoveel mogelijk kwaliteit uit mijn leven te halen. Ik kreeg daar …

Lees verder

Auti-moeder

“dat hij over ons loopt”, zei de agente gisteren aan onze grote tafel en dat ze ons gaat helpen met alle instanties te contacteren om ervoor te zorgen dat dit stopt. Mijn lijf deed pijn, van de stress, het verdriet, de angst. Ik kon zelfs niet meer zitten op een gewone stoel en moest kussens halen om mijn botten te ontlasten. Alles deed pijn. Hij had zonet gaten in het …

Lees verder

Feminisme

Of ik een feminist ben? Die vraag krijg ik heel vaak. Mezelf een feministe noemen zou tekort doen aan de échte feministes, zij die schoon werk hebben geleverd op het moment dat het nodig was. Zij die op de barricaden stonden toen de vrouwen niet de vrije keuze hadden om al dan niet te gaan werken of hun eigen ding te doen. Feminisme ging jammer genoeg uit van tekorten, want …

Lees verder

Kanker is een trut

Ik hoorde het me zo zeggen, vanmorgen “ik heb het ge-hàd met al die dooi. Ge-hàd. ’t mag nu klaar zijn met al dat sterven en ziek zijn rond mij. Ge-hàd.” Toen ik vanmiddag mama terugbelde die nog even meldde, vlak voor ’t afsluiten, dat onze lieve T* echt niet ok is en dat ze kanker heeft, hield ik me wéér sterk. Adem in, adem uit. Cortisol onder controle: check. …

Lees verder

quitte

Labiel, verre van standvastig, dat ben ik en mijn moeder noemde hij arrogant. In een SMS. Mijn cortisol-level schoot even de hoogte in terwijl ik onderweg was met dochterlief naar ziekenbezoek bij zoonlief die in allerijl is opgenomen omdat hij allergisch gereageerd heeft op medicatie. De dag nadat ik hoorde dat een vriendin nog een maand te leven heeft, dat zuslief en schoonbroerlief eindelijk kunnen beginnen uitkijken naar het einde van …

Lees verder

’t is de schuld van mijn hormonen

Sinds kort kan ik dat echt zeggen. ” ’t Is de schuld van mijn hormonen” want het is potverdorie nog waar ook. De tintelingen in mijn benen, het geheugenverlies, het niks kunnen onthouden, de paniekaanvallen, de gewichtstoename, de tandproblemen, de moodswings, de verpletterende vermoeidheid en de mist in mijn hoofd. De pijn aan mijn gewrichten, de druk op mijn ogen, het vocht in mijn benen, het haarverlies…. de lijst van …

Lees verder

Bezieling

Wat een bezielde dag gisteren. Ik kan echt met verbazing kijken hoe dingen op hun plek vallen, hoe er verbinding en bezieling ontstaat en hoe in no-time alles, maar dan ook alles rondom hierop afgesteld staat. Een telefoontje van iemand die afmeldt, iemand die een zin begint en die ik kan afmaken, uren die magisch in flow lijken te zijn en waardoor je tijd kan vrijmaken voor waar het écht …

Lees verder

Met alle chinezen ….

De vermoeidheid van een aantal jaar, het kilo’s bijkomen, de moodswings, de vergeetachtigheid, het haarverlies en nog zoveel meer…. het heeft een oorzaak. Duidelijk op het scherm te lezen in de bloedwaarden in het vuur- en vuurrood. Hashimoto*  “da’s goed nieuws” zei ik gisteren tegen de endocrinoloog. Hij schoot in de lach. “jij bent de eerste patiënt die dit goed nieuws vind, ik weet niet wat dat is vandaag, maar …

Lees verder

Heb je nog ergens hulp bij nodig?

“Heb je toevallig nog ergens hulp nodig, Marijke?”, plingde mijn Messenger om 17:08 We waren die dag begonnen met het klussen in het WonderWijvenhuis. Doel: 7 (!) prakijkruimtes, een workshopruimte en een ontvangstruimte klaarstomen voor de opening 6 dagen later. ’s Morgens om 9u00 stond het eerste WonderWijf er al: gewapend met verf en pottekes, gepimpt in kluskledij, meteen een halfuurke daarna het tweede WonderWijf, gewapend met professioneel schildersmateriaal en …

Lees verder