Hoeveligheid

Weet je wat zo raar is als alles op zijn plek begint te vallen? ik heb schrik. Grote schrik. In de eerste plaats om wéér terug op mijn bek te gaan (absoluut geen zin in) maar ook, en dat merkte ik de voorbije twee weken, ook voor echt succes. Bezield succes.

Heel raar, is dat, dat gevoel.

“met macht komt ook verantwoordelijkheid” is een mantra dat ik altijd gespiegeld heb naar mijn leidinggevenden, de ene kon dat al wat beter handlen dan de ander. Nu, nu ik er dus middenin zit, ben ik een schrikschijter. Ik wil geen macht. Ik wil geen piedestalleke, geen guru, gelijkhebber of het laatste woord (ons mams zou nu keihard lachen, als ze dit leest)

Er zijn dus momenten dat ik voor mijn laptop zit, zit te kijken naar wat er gebeurt op de WonderWijven én met Festina Lente en dan verstijf ik soms echt van ’t verschieten en van de schrik. Het is alles waar ik op gehoopt had en waar ik nu eindelijk een echt punt mee kan maken en ik zit zoals een konijn in autolichten bevroren te staren.

Fuck.HETLUKT.Wat.Nu?

Ik breek hier weer even een lans, deze keer voor oprecht ondernemerschap. Bezield ondernemerschap. Mensen die vanuit zichzelf stappen zetten en ervan dromen om op die manier hun plek in de wereld te mogen nemen en een verschil te kunnen maken. Dat is geen grote hiphiphoera, hé mannekes, dat is constant in de spiegel kijken en jezelf in vraag stellen of het wel klopt wat je aan het doen bent. Dat is op sommige dagen op een fantastische golf zitten en resultaat boeken, maar dat is op andere dagen reflectie en verplichte rust om te kijken hoe nu verder, verplicht om jezelf in vraag te stellen. Dat is constant je eigen gedoe onder ogen zien en je eigen bullshit in de vuilbak smijten en constant je eigen overtuigingen stretchen en uitdagen.

en soms is dat ‘gelak een bang konijn’ naar het Licht staan kijken en u een ongeluk verschieten van de hoeveligheid daarvan.

<3